busola

Holec-Michal

 

Z wielkim bólem i głębokim żalem informujemy, iż w dniu 08.02.2017r. na wieczną wachtę odszedł kmdr w st. spocz dr hab. Michał Holec, prof. AMW i AMG – były komendant Instytutu Nawigacji i Hydrografii Morskiej. W zmarłym straciliśmy przyjaciela, wykładowcę, wychowawcę wielu pokoleń podchorążych naszej Uczelni i studentów AM w Gdyni, oficera Marynarki Wojennej, floty handlowej i jachtowej, a jednocześnie wspaniałego kolegę, człowieka wielkiego serca i skromności, życzliwego ludziom. Niestety nie ma go już jwśród nas, ale pamięć o nim nigdy nie zginie.

Michała Holeca pożegnamy w sobotę 11 lutego o godz. 13:00.w Kościele Garnizonowym na Oksywiu.
Wystawienie urny z prochami od godz. 13:00 w kościele garnizonowym na Oksywiu.Msza Święta pogrzebowa zostanie odprawiona 11 lutego o godzinie 13:30 w Kościele Garnizonowym na Oksywiu. Pogrzeb odbędzie się na cmentarzu Marynarki Wojennej na Oksywiu o godzinie 14:30
Kolejna Msza Święta w intencji zmarłego zostanie odprawiona 10 marca o godz. 17:00 w Kościele Garnizonowym na Oksywiu.

Kmdr w st. spocz dr hab. Michał Holec prof. AMW i AMG, urodził się 27.08.1937 roku w Sępólnie Krajeńskim.W roku 1959 ukończył Wydział Pokładowy w specjalności nawigacja i eksploatacja okrętów Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni, a w 1965 roku studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując tytuł magistra geografii w zakresie klimatologii. Zainteresowania hydrometeorologiczną osłoną działalności ludzkiej m morzu, zwłaszcza transportu morskiego, doprowadziły do uzyskania w 1974 roku tytułu doktora nauk geograficznych na Uniwersytecie Warszawskim. W obszarze tej problematyki mieści się również habilitacja uzyskana w Akademii Sztabu Generalnego w 1984 roku.
W1959 roku, po egzaminach dyplomowych, korzystając z wyróżnienia przyznawanego trzem absolwentom z najlepszą średnią oceną ze studiów, a polegającego na prawie wyboru pierwszego okrętu, wybrał służbę na szkolnym żaglowcu ORP „Iskra".
W roku 1962 został przeniesiony na stanowisko starszego asystenta w Katedrze Nawigacji WSMW. Podczas służby i pracy w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej przeszedł szczeble kariery nauczycielskiej od starszego asystenta (1962-1969), przez stanowisko wykładowcy i starszego wykładowcy (odpowiednio 1969-1972 i 1972-1977), kierownika Zakładu Nawigacyjno-Hydrograficznego Zabezpieczenia Działań (1977-1979), zastępcy kierownika Katedry Nawigacji, przekształconej, z jego udziałem w Instytut Nawigacji I Hydrografii Morskiej (1979-1983), po stanowisko komendanta Instytutu (1983-1987).
Po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej (1988), kontynuował pracę w Instytucie Nawigacji i Hydrografii Morskiej AMW jako cywilny nauczyciel akademicki, najpierw na stanowisku docenta, a następnie (od 1989 r.) - profesora nadzwyczajnego.
Pracę na Wydziale Nawigacyjnym Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni rozpoczął w roku 1989, jako docent. W roku 1991, został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego. W roku 1994 objął funkcję kierownika Katedry Nawigacji i pełnił ją przez trzy kadencje (do roku 2003). Przez dwie kadencje (1996-2002) był prodziekanem do spraw nauki, a od roku 2002, przez kolejne dwie kadencje - dziekanem Wydziału Nawigacyjnego.
Jako nauczyciel akademicki związany byt z przedmiotami: nawigacja terestryczna, locja morska, meteorologia, oceanografia, hydrometeorologiczna osłona działalności ludzkiej na morzu. Zajęcia prowadził zarówno na studiach stacjonarnych i niestacjonarnych, jak i na różnych kursach specjalistycznych lub kwalifikacyjnych. W Katedrze Nawigacji w Akademii Morskiej w Gdyni prowadził wykłady z nawigacji dla specjalności transport morski, dla specjalności eksploatacja portów i floty prowadził wykłady z przedmiotu podstawy nautyki, którego program był jego autorskim dziełem. Uczestniczył też w prowadzeniu proseminariów i seminariów dyplomowych.
Wiedzę i praktyczne umiejętności w tej fazie działalności naukowej poszerzał dzięki stażom naukowym: w Światowym Centrum Meteorologicznym (1985); w Instytucie Oceanologii PAN (1980); w Oddziale Morskim IMGW (1980).
Jego zasługą było zrobienie pierwszego kroku w kierunku przyswojenia polskiemu piśmiennictwu terminu i teoretycznych podstaw tzw. nawigacji meteorologicznej. Ukoronowaniem tych działań był podręcznik „Podstawy meteorologii i nawigacji meteorologicznej", napisany wspólnie z P. Tymańskim, wydany przez Wydawnictwo Morskie w Gdańsku (wyd. I 1973 r., wyd. II 1980).
Pod jego kierunkiem wykonano szereg prac zespołowych, wśród nich studium nad możliwościami niekontaktowych metod badania zlodzenia dla potrzeb bezpieczeństwa żeglugi (1973); prognozowanie parametrów hydrologicznych oraz warunków propagacji fal dźwiękowych w południowym Bałtyku, w tym algorytmy obliczeń na EMC oraz atlasy danych (1977-1978); hydrometeorologiczne zabezpieczenie działań bojowych (1979), optymalizacja procesu zbierania, przetwarzania i wymiany informacji hydrometeorologicznej dla potrzeb Marynarki Wojennej RP (1981-1982); opracowanie dokumentów dotyczących wykonywania, wymiany i gromadzenia obserwacji meteorologicznych i hydrologicznych w Marynarce Wojennej (opublikowane jako oficjalny dokument MW w 1985 r.).
Dr hab. M. Holec wykształcił trzech doktorantów: dwóch z Akademii Marynarki Wojennej, jednego z Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni. Dwaj pierwsi w dyscyplinie geodezja i kartografia w zakresie nawigacji, trzeci w dyscyplinie transport.
W wyniku swej aktywności, a także szerokiej działalności edukacyjnej i wychowawczej, uzyskał w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej godność „Przodującego Nauczyciela Akademickiego" (1974). W obydwu uczelniach przyczynił się do organizowania i rozwoju bazy dydaktycznej w zakresie przedmiotów związanych ze specjalnościami nawigacja morska (WSMW) i transport morski (AMG). Był autorem lub współautorem nowych programów nauczania, w tym w AMW współautorem planu studiów i programów dla specjalności hydrografia morska, odpowiadających standardom Międzynarodowej Organizacji Hydrograficznej (IHO).
Należał do wąskiego grona osób, które miały niezaprzeczalny udział w przygotowaniu postępowania o przyznanie Wydziałowi Nawigacji i Uzbrojenia Okrętowego WSMW uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauk technicznych w dyscyplinie geodezja i kartografia.
Opracował szereg recenzji dorobku naukowego, dydaktycznego i organizacyjnego kandydatów na stanowiska profesorów nadzwyczajnych w Wyższej Szkole Morskiej w Gdyni, w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie i Akademii Marynarki Wojennej.
Recenzował szereg rozpraw doktorskich powoływany przez rady wydziałów Nawigacji i Uzbrojenia Akademii Marynarki Wojennej, Wydziału Nawigacyjnego Wyższej Szkoły Morskiej w Szczecinie, Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej WAT, UAM w Poznaniu i Politechniki Gdańskiej.
Warto też wspomnieć o zleceniu, recenzji ok. 200 haseł (głównie dotyczących technik nawigacji) do polskiego wydania Encyklopedii BRITANNICA.
W kadencjach 2007-2011 i 2011-2015 był członkiem Komitetu Transportu Polskiej Akademii Nauk. Wcześniej (dwie kadencje w latach 1984-1989) był członkiem Komitetu Badań Morza PAN. Od 1964 r. był członkiem Polskiego Towarzystwa Geofizycznego, Oddział Bałtycki (w dwóch kadencjach był członkiem Głównej Komisji Rewizyjnej PTG); od roku 1971 Zespołu Nawigacji Morskiej przy Sekcji Sieci Geodezyjnych Komitetu Geodezji PAN (w latach 1972-1975 pełnił obowiązki sekretarza); Sekcji Sterowania Ruchem w Transporcie Komitetu Transportu PAN; Sekcji Technicznych Środków Transportu Komitetu Geodezji PAN (lata 1995-2001); Komitetu Badań Morza PAN w latach 1984-1989 (dwie kadencje); Sekcji Fizyki I Hydrologii Morza w latach 1981-1984 oraz 1999-2002. Był członkiem zwyczajnym Akademii Inżynierskiej od roku 2000, członkiem Gdańskiego Towarzystwa Naukowego w roku 2001, Polskiego Stowarzyszenia Telematyki Transportu od roku 2006, Komitetu Transportu PAN z wyboru na kadencję 2007-2011 i 2011-2015. Szereg razy powoływano go do składu komitetów naukowych międzynarodowych konferencji naukowych lub naukowo-technicznych: TRANSNAV (Akademia Morka w Gdyni), TRANSCOMP (Politechnika Radomska), Telematyka Systemów Transportowych (Politechnika Śląska), TRANSPORT XXI w. (Politechnika Warszawska), NAVSUP (Akademia Marynarki Wojennej), Międzynarodowa Konferencja „Inżynieria Ruchu Morskiego" (Akademia Morska w Szczecinie), Konferencja „Aspekty bezpieczeństwa pływania nawodnego, podwodnego oraz lotów nad morzem” (dowództwo Marynarki Wojennej RP oraz AMW). Był także członkiem Komitetu Programowego „The Annual of Nawigation" (Polish Navigation Forum, Oddział Gdański PAN) oraz Rady Programowej „Przeglądu Hydrograficznego" (Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej).
We współautorstwie lub samodzielnie opublikował około 60 prac. Na tę liczbę składają się cztery pozycje książkowe, dwie rozprawy, siedem skryptów oraz ok. 50 artykułów w czasopismach lub recenzowanych materiałach konferencyjnych. Tematyka tych prac odnosi się bezpośrednio lub pośrednio do zagadnień osłony nawigacyjnej i hydrometeorologicznej transportu morskiego, działalności ludzkiej na morzu oraz kształcenia oficerów pokładowych.
Kmdr w st. spocz. dr hab. Michał Holec, prof. AMW i AMG, otrzymał szereg wyróżnień i medali w tym: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985); Złoty Krzyż Zasługi (1978); Srebrny Krzyż Zasługi (1968); Medal Komisji Edukacji Narodowej; Złota Odznaka „Zasłużony Pracownik Morza”, Medal „Za Zasługi dla Marynarki Wojennej" (1976); Srebrna Odznaka za zasługi w Dziedzinie Geodezji i Kartografii" (1985); nagrody rektorskie w WSMW (AMW)’za „aktywny udział w działalności naukowej i publikacyjnej uczelni (1975, 1976); za „wybitne osiągnięcia naukowe (1978,1981); Nagroda Dowódcy Marynarki Wojennej za „działalność wynalazczo-nowatorską" (1979), Nagroda Rektora I stopnia Akademii Morskiej w Gdyni (2005).